Мақолаҳо

Марко Поло ва ‘Сафарҳои’ ӯ

Марко Поло ва ‘Сафарҳои’ ӯ

Марко Поло ва ‘Сафарҳои’ ӯ

Аз ҷониби Питер Ҷексон

Бюллетени Мактаби Шарқшиносӣ ва Африқо, Донишгоҳи Лондон, Ҷилди 61, № 1, (1998)

Муқаддима: Соли 1998 аз ташаккули ибтидоии китоби марбут ба Марко Поло ҳафтсад сол пур мешавад, Le devisament dou monde. Поло ҳамчун нахустин аврупоие, ки даъво дорад, ки ӯ дар Чин будааст ва бозгаштааст (ба истиснои он, ки ӯ дар ҷойҳои дигари Осиё сайр кардааст), Поло машҳур гаштааст. Вай барои ворид кардани угро ба Италия ва спагетти ба Чин эътибор дорад. Бо як кафолати бештар, ӯро ҳамчун мақомот, аз ҷумла, пойтахти Хони Бузурги Муғулистон Қубилай, дар системаи интиқоли почтаи Муғулистон, савдои аспҳо дар соҳили баҳри Араб ва шароити сиёсӣ дар шимол номбар карданд -сарҳади ғарбии Ҳиндустон дар миёнаи асри XIII. Китоби библиографии Марко Поло, ки соли 1986 нашр шудааст, танҳо бо забонҳои аврупоӣ зиёда аз 2300 ашёро дар бар мегирад.

Аммо эътимоднокии Марко Поло аз ибтидо масъалаи баҳс буд. Чанде пеш пешниҳод карда шуд, ки нобовариие, ки вай ҳангоми бозгашт ба Венетсия бо ӯ вохӯрд, аз омодагӣ ба қабули тасвири империяи хеле муташаккил ва меҳмондӯсти Муғул сар мезанад, ки мухолифи нуқтаи назари анъанавии масеҳиёни Ғарб дар бораи «барбарӣ» ва алахусус дидгоҳ мебошад. аз муғулҳои барбарӣ, ки аз солҳои 1240 ба даст омадаанд. Поло инчунин бо шубҳаи шореҳони модем рӯ ба рӯ шудааст. Чанд сол пеш, муносибати китоби хеле хуби доктор Ҷон Критчли дар он буд, ки ҳисоби Поло барои зеҳни аврупоиҳои асри XIII ва XIV ғарбӣ сарчашмаи арзишмандтар аз шароити муосири Осиё мебошад. Аз ин рӯ, барои Критчли масъалаи аслӣ будани маводҳои Поло як масъалаи дуюмдараҷа аст.

Ба наздикӣ, доктор Фрэнсис Вуд пурсидааст, ки оё Поло ҳамеша дар Чин будааст. Вай ба хулосае омад, ки Венетсияи машҳур ҳеҷ гоҳ аз Константинопол ё Баҳри Сиёҳ пеш нарафтааст. Баҳс моил ба он аст, ки (1) ба камбудиҳое, ки гӯё касе аз самими қалб ба ин кишвар ташриф наоварда бошад: Надоштани Поло дар бораи пойбандӣ, чойнӯшӣ ё Девори Бузург, масалан; (2) дар бораи он, ки номи Поло то ҳол дар ягон маъхази чинӣ рӯшан нашудааст; ва (3) дар бораи он чизе, ки танҳо дурӯғи барқасд дониста мешавад, ба монанди иштироки эҳтимолии полосҳо дар муҳосира ва забти як шаҳри чинӣ, ки маълум аст, зиёда аз як сол қабл аз омадани онҳо. Аз ин эътирозҳо, ёдоварӣ накардани Девори Аъзам вазни кам дорад, зеро мо метавонем мутмаин бошем, ки он ҳанӯз сохта нашудааст: деворҳо албатта буданд, аммо ин сохтори доимӣ ва таъсирбахше, ки мо имрӯз мебинем, ки зоҳиран аз давраи асри шонздаҳум, давраи сулолаи Мин.

Дар асл, ҳақиқӣ будани будубоши Поло дар 'Кэтай' солҳои аввал, қаблан қисман бо чунин сабабҳо ба шубҳа гузошта шуда буд, вале инчунин бо он далел, ки дар бахши чинӣ дар роҳи хотиррасонии шахсӣ ба таври назаррас кам мавҷуд аст ва ҳисобҳои шаҳрҳои Чин зуд-зуд норавшан (ба гуфтан мулоим нест) ва бо тасвирҳои равшани ҳаёти дашти Муғулистон душвор аст. Дарвоқеъ, метавон заминаҳои бештареро барои шубҳанокии шиносоии Поло бо Салтанати Миёна пайдо кард: китоб, масалан, ба ёдоварии чопи ангушт, як усули дорои таърихи тӯлонӣ дар Чинро сарфи назар кардааст. Аммо, ба назари ман, алоҳида баррасӣ кардани сафари Чин маънои онро дорад, ки мо роҳи нодурустро пеш гирифтаем: ба мо лозим аст, ки корро яклухт бигирем. Дар ин мақола ман мехоҳам ба саволҳои зерин муроҷиат кунам. Китобе, ки мо бо номи Поло пайваст мекунем, чист? Бо кадом мақсад навишта шудааст? Он барои худ чӣ даъвоҳо мекунад? То чӣ андоза ифодаи таҷрибаи худи Поло мебошад? Поло танҳо ба куҷо рафт? Ин саволи охирин махсусан барои коғази ман марказӣ аст.


Видеоро тамошо кунед: Часади ин Духтарро бо Тобут Оташ заданд дар вакти Чаноза (Январ 2022).